रुद्राक्यांच्या ताम्हणातल्या या दोन वाती.
एकीचं नाव प्राजक्ता तर एक आहे क्रांती.
प्रसिद्ध कीती कबड्डीपटू नाबर भगिनी, थोरलीची तर होती विश्वात साऱ्या ख्याती.
तिच्या नावावरुनंच ठेवलं भाऊंनी ज्येष्ठ कन्येचं नाव मग "क्रांती".
आजोबा (काका) नेहमीच म्हणत, तुझ्यात दिसते मला माझी आई.
अन म्हणूनंच धाकटीचं नामकरण केलं त्यांनी "माई"
पहिल्यापसूनंच माई हट्टी होती थोडी.
अभ्यासाचीही नव्हती तिला म्हणावी अशी गोडी.
ताई मात्र तिघांमधे होती एकदम समजूतदार.
अभ्यासातही असायची कामगिरी तिची चमकदार.
"क्रांती".... नावाप्रमाणेच तिच्या वागण्या-बोलण्यातही आहे वेगळेपणा.
"NO NONSENSE GIRL" आहे ती, तिला चालत नाही कसलाच थिल्लरपणा.
मुलगी असूनही तिनं समर्थपणे पेललेली थोरल्या मुलाची भूमिका सर्वांनी पाहिलीए.
कठीण परीस्थितीत नेहमीच ती भाऊंच्याही खांद्याला खांदा लावून ऊभी राहीलीए.
"प्राजक्ता".... पारीजातकाच्या फूलापरीच आहे तिचं रुप.
सार्थ ठरवलंय नाव तिनं "माई", सर्वांचीच करते माया खूप.
देण्यासाठी हात तिचा नेहमीच सढळ असतो.
फायद्या-तोट्याचा त्यामधे मग कधीच विचार नसतो.
लिहिणार किती, बोलणार किती????
आमच्याच दोन श्वासांना शब्दांमधे तोलणार किती????
लग्न झालं, घर बदललं.....
नाव गाव सारं बदललं....
सावळे अन भिक्षावतीमठांच्या घरातूनही या दोनही "वाती" माहेरच्या ताम्हणात तेवत आहेत.
"प्रकाशाच्या" कुटुंबाला त्याच अजूनही "प्रकाशमय" ठेवत आहेत....
कुणाल.
