Tuesday, January 1, 2008

वणवा!




वणवा!
तुझं तरुण रक्त आज उसळंत आहे.
तुझ्यांत ठासून भरलेला असंतोषच बाहेर काढण्यासाठी जणू ते सळसळंत आहे.
असंतोषाची ठिणगी बाहेर पडून वणव्याचं घेईल रुप.
अराजकता जाळताना, आगीत तुझेही हात होरपळतील खूप.
जळतानाही नवसंजीवनी मिळाल्यासारखा अराजकतेचा राक्षस पुन्हा ऊभा राहिल.
त्या क्षणी मात्र सांभाळ स्वतःला, कारण तेव्हा तुझा संयम तुला सोडून जाईल.
देशभरातल्या शेतकऱ्यांच्या आत्महत्या नि मंत्र्यांचे घोटाळे.
दिवाळखोरी जाहिर करुन सहकारी संस्थांना ठोकलेले टाळे.
शेतकाऱ्यांच्या जमिनी मातीमोल किंमतीत विकून, स्पेशल ईकॉनिक झोनला दिलेली परवानगी.
सरकारी खर्चानंच जणू, शेतकऱ्याची केली मृत्यूलोकी रवानगी.
जेसिका, प्रियदर्शनी काय नि कोठेवाडि काय अजूनहि स्त्रीयांची होते ईथे विटंबना.
यांत मी काय करु नि कसं हे बदलू, या विचाराने आपल्यांच मनाची होणारी कुचंबणा.
राजकारणी नि गुंडामधला आता कळतंच नाही फरक.
हे सारं पाहून तुझ्या डोळ्यांत अश्रू उभे राहतील नि पेटून ऊठशील तू खरंच.
तेव्हा मात्र अश्रू थोपवू नकोस, त्यांना मोकळी वाट करुन दे.
डोळ्यातल्या पाण्याचंच रुपांतर आता या वणव्यामधे होऊ दे.
हा वणवांच आता अनिर्बंधपणे सारं अराजक जाळून टाकेल.
सत्यासाठी पेटून उठलो तरंच आता या देशाची अस्मिता टिकेल!

तुमच्यातलांच एक....
कुणाल.

"शापित चंद्र"


"शापित चंद्र"
ज्याची भीती होती तेच घडलं आहे.
कितीही नाकारलं सत्य, तरी आता सारं संपलं आहे.
ऊद्याचा सूर्य तुला माझ्यापासून दूर घेऊन जाईल.
धगधगणाऱ्या सूर्याच्या आगीत माझ्या लखलखणाऱ्या चांदण्याची राख राख होऊन जाईल.
मध्यान्हीपर्यंत क्षणाक्षणाला विरहाची धग अजूनंच वाढू लागेल.
मग चांदणीच्या भेटीसाठी चंद्र तो, दैवाकडे जणू दयेची भिकंच मागू लागेल.
रात्रीच्या काळोखाबरोबर लखलखणाऱ्या चांदण्या आभाळांत येतीलही परत.पण....
पण तो चंद्र तिथे नसेल.
रात्रीच्या काळोखाबरोबर लखलखणाऱ्या चांदण्या आभाळांत येतीलही परत.
पण, उद्याच्या सूर्यामुळे त्या चंद्राला लागलेलं ग्रहण कधी सुटेल का आता खरंच? कधी सुटेल का आता खरंच?
तुझांच ........
शापित चंद्र
कुणाल

यशाचं शिखर खुणावतेच ना!!!!


रात्र!


दोघं - भाग १५

  तो मुंबई विमानतळावर पोहोचला . इमिग्रेशन चेक वगैरे सोपस्कार पार पडले होते आणि पुण्याला जाण्यासाठी पुढची फ्लाईट पाच तासानंतर...