"टर्निंग पेजेस"
प्रत्येक पान नवं
प्रत्येक पान.. जगायला हवं..
फक्त पलटण्यात अर्थ नव्हता
म्हणूनच.. थांबलो प्रत्येक पानावर
कधी नकळत.. कधी अपघातानं
कधी चक्क जाणून बुजून.. तर कधी... फक्त तुझ्यासाठी..
त्या रेंगाळण्यातही मजा होती..
अन लिहिण्यात तर.. हंम्म्म.. एक नशा..
मला लिहायची घाई अन लिहिल्यावर पान उलटायची
तुला मात्र आस... मनसोक्त जगायची.. पान अन पान
मी लिहायचो पण तू कोरायचीस..
सुटत्या, निखळत्या, सैलावलेल्या
पानांना एकसंध करायचीस
मी मात्र जपलंच नाही कधी काही..
माहीती असायचं तू वेचशील क्षण सारे
त्यासाठीच मी ही सोडली होती..
काही पानं कोरी..
जाणलं होतं मी.. तू वेचलेले क्षण उतरतील त्यावर...
पण गुदमरून द्यायाचं नव्हतं त्यांना असं
दबक्या वहित.. मिटल्या पानात..
म्हणून उधळली सारी..
बेछूट.. अनिर्बंध..
उसवली वीण..
जगलो पान अन पान..
अन जगू दिलं पानावरच्या त्या क्षणांना...
असंच मनसोक्त.. मनमोकळं..
पण तुला कधी कळलाच नाही...
अर्थ मोकळ्या पानांचा..
उलटत राहीलीस तू पाना मागून पान
सारं काही संपेपर्यंत..
कुणाल प्रकाश रुद्राके
