तू माझ्यावर कविता कर ना
ती म्हणाली की तॊ फक्त हसायचा
ना हॊ म्हणायचा ना नाही
ती वॆड्यासारखी त्याच्या ऊत्तराची वाट पहायची
तिच्या वाढत्या हट्टाला शॆवटी दिलंच त्यानं ऊत्तर
"कवितेवर कविता करत नसतं कुणी"
माझी सगळ्यात सुंदर कविता
वाचता येत नाही, जाणवतॆ!
मग त्यानं तिचा हात घट्ट दाबून धरला
त्याच्या छातीशी
’धड्धड धड्धड’ शहारणाऱ्या
तळहातीच्या रॆषा सावरण्याआधी
त्यानं कधीही न लिहिलॆली त्याची
सगळ्यात सुंदर कविता
पाहिली त्यानं डॊळॆ भरुन त्याच्या पुढ्यात
अन वाचली तिनं त्याच्या डॊळ्यात
तिनं हात सॊडवून घॆण्याआधी म्हणाला तॊ परत
"कवितेवर कविता करत नसतात वॆडॆ"
के पी आर
