"ड्रिम कॉल"

फोनची रींग वाजली, फोन त्याचाच होता
रुममधे येताना तिनं फोन सायलेंट केला
सगळा दिवस सोबत होतो
आता आणखी काय बोलणार? मनातला प्रश्न चेहऱ्यावर आला..
दिवसभर घरात पाहुण्यांची लगबग
आई डॅडाचे कौतुकाने भरलेले डोळे अन झालेली दगदग
कपाळभर कुंकू लावून नटलेली ती
सारा सोहळा डोळ्यात साठवून थकलेली ती
अंगावर दागिने अन मनावर आठवण लेऊन ती बेडवर येऊन पहुडली
आई डॅडाचं स्वप्न आज पूर्ण झालं होतं
पेंगुळलेल्या डोळ्यामधे मात्र काही वेगळंच डोकावत होतं
तिनं नंबर डायल केला
"हॅलो" त्यानंही दुसऱ्याच रींगमधे उचलला
ती त्याच्याकडे पाहत होती अन..
तोही तिच्याकडे... कुणास ठाऊक कसे...?
दोघेही निशःब्द.. आज शब्दांची गरजंच नव्हती जणू
शब्दांविना आज पहिल्यांदाच बोलले ते..
एक दोन नाही.. कित्येक क्षण..
शब्द डोळ्यातून वाहणार ईतक्यात...
त्यानं तिच्या खांद्‍यावर हात ठेवला
अन आश्वासक आवाजात म्हणाला
"ईट्स ओके, रीलॅक्स"
तिनं होकारार्थी मान हलवली अन फोन ठेवला
आता ना "ती" त्याला दिसत होती ना "तो" तिला
भानावर आली तेव्हा लक्षात आलं.. डोळा लागला होता आपला
चटकन उशाशी पडलेला मोबाईल चेक केला तिनं
होऊ घातलेल्या नवऱ्याचे ३ मिस्ड कॉल्स, ४ एस.एम.एस येऊन गेले होते...
तिनं फोन स्विच ऑफ केला.. कुस बदलली
अन शांतपणे डोळे मिटले...
पुन्हा एकदा "ड्रिम कॉल" बघण्यासाठी..

कुणाल प्रकाश रुद्राके