"कोणत्या ते विचारु नका"

"कोणत्या ते विचारु नका"

एकटी बसली होती ती..

तसं नावालाच एकटी

कारण आठवणींची अन विचारांची वर्दळ

नेहमीच असायची अवतीभवती

तशी आजही होतीच..

कुणी विचारलं असतं तिला

कसला विचार करतेस गं एवढा..

तर.. तर कदाचित सांगताही नसतं आलं..

नेमका कसला..

पण विचार सुटेना..

नक्की कसला अन कोणाचा..

तिनं विचारलं मग स्वतःलाच..

एकेक नावं येत गेली मनात

आई बाबा.. ताई दादा.. तो

अन जाणवलं तिला.. स्वतःचा विचार???

जमलाच नाही तिला कधी करायला..

ना पूर्वी कधी ना आजही..

आजवर एवढं एकटं कधी वाटलं नव्हतं तिला..

क्षणभर वाटलं फोन करावा कोणाला तरी..

पण कोणाला???

आता एकही नाव येईना मनात..

फोनबूक चाळता चाळता.. लक्षात आलं तिच्या

टचस्क्रीनवर फिरणाऱ्या बोटानं

वरखाली होणारी नावं वाचतंच नाहिये आपण..

घट्ट धरला सेल फोन तिनं तसाच हातात..

जणू सुटत होती एकेक नावं हातातून..

न रहावून घट्ट मिटून घेतले तिनं डोळेही..

पण.. मिटल्या डोळ्यातही फेर धरला

पुन्हा त्याच विचारांनी..

कोणत्या ते विचारु नका..

का कुणास ठाऊक तिला भरुन आलं तेव्हा..

मिटल्या डोळ्यातले थेंब गालावर उतरले..

तिनं थोपवलं नाही त्यांना..

मनसोक्त वाट करुन दिली त्यांना मोकळी..

आसवं झिरपताना... डोक्यातले विचार अन हातातला सेल फोन

कधी निसटला कळलंच नाही तिला..

विचारांचा ओघ आपसूकंच कमी झाला...

कोणत्या ते विचारु नका..

कुणाल प्रकाश रुद्राके