तो आणि ती

तो आणि ती!!!!!!

तो - आता तर सवयंच झालीए
तुझ्याशिवाय जगण्याची.
रात्र रात्र जागून त्या चंद्रातही
तुझाच चेहरा शोधण्याची.

ती - पण त्या चंद्रालही आहे खोड
तुझ्याच अंगणी पहुडण्याची.

तो - रोज पहुडला जरी माझ्या अंगणी
तरी त्याला आहे सवय अमावस्येच्या रात्री मला दगा देण्याची.

ती - अमावस्येची रात्र जरी आली
तुझ्या माझ्या प्रितीला काळी तिट लावून गेली.

तो - शोधूनही दिसेना तिट ती
नजर आता थकली आहे.
कसली प्रिती नि कसलं प्रेम
वेदना मात्र ऊरी माझ्या जपली आहे.

ती - लपलीए ती प्रित तुझ्या नि माझ्या ऊरी
आणि झालीए रातीची गत फुलपाखरापरी.

तो - फुलपाखरं ऊडली सारी
मागे आठवंण ठेऊन.
रंगच आठवतो प्रितीचे रोज रात्री
काळोखाची चादर लेऊन.

ती - त्या झालरीतंच खरं गुपित दडवलं आहे
प्रेमाची साक्ष देणाऱ्या क्षणांना
जगापासून लपवलं आहे.

तो - क्षण सारे आता हवेमधे विरले आहेत
चंद्राच्या भेटीसाठी तारेही रात्र रात्र झुरले आहेत
आठवणीचे गीत तेवढे माझ्या ओठी ऊरले आहे
माझ्या प्रत्येक शब्दाने तिलाच फक्त स्मरले आहे.........
तिलाचं फक्त स्मरले आहे.


कुणाल.