Showing posts with label ड्रिम कॉल ते आठवणींचा अल्बम. Show all posts
Showing posts with label ड्रिम कॉल ते आठवणींचा अल्बम. Show all posts

Thursday, October 13, 2011

ड्रिम कॉल ते आठवणींचा अल्बम



पाहुण्यांची ऊठबस, मान पान
अन आनंदाच्या भरात हरपलेलं भान
सारं काही भरुन पावल्याचे डोळ्यातले भाव
परकं होणारं आपलंच गाव
ओठावर हसू मनात चलबिचल
खांद्यावर जवाबदारी, काळजातलं प्रेम
सारं काही जसच्या तसं जपून तो रुममधे आला
त्याच्याही नकळत स्टूलावर चढून..
त्यानं कपाटावरचा फोटोंचा जूना अल्बम काढून झटकला
पिवळ्या होत चाललेल्या पानांवर एकेक आठवण दडलेली
पलटणाऱ्या पानांवर वाटे जणू कालपरवाच घडलेली
तिचं निरागस हसू, ते बोलके डोळे
एका हातात घट्ट पकडलेली चोखणी अन...
एका हातानं पैंजणाशी चाललेले चाळे
रांगता रांगता भिंतीला धरुन चालणारी ती
दुडूदुडू धावणारी अन कधी ईथे तर कधी तिथे लपणारी ती
आईचं मेकअपचं सामान अन आरश्यापुढे नटणारी ती
एवढ्या तेवढ्या गोष्टींवरुन कट्टी घेऊन रुसणारी ती
भातुकलीचा खेळ, बाहुलीचं लग्न.. अन जाणवलं त्याला
उद्या हिच्या लग्नाचे फोटो आपण बघत बसू..
कधी आठवणी वाहतील डोळ्यातून तर कधी येतील ओठावर बनून हसू
तिचे पहिले वहिले बोबडे बोल
अन आजचा आवाज अगदी तसच्या तसा वाटायचा त्याला
"डॅडा" झोपला नाहीस अजून? तिच्याच प्रश्नानं तो भानावर आला
त्यानं नकारार्थी मान हलवली अन कसानुसा हसला
त्याच्या गालावर हलकेच ओठ ठेवून म्हणाली ती
"आय विल मिस यू डॅडा..."
स्वप्नात आला होतास तू.. सांगावासं वाटलं तिला.. पण..
त्याच्या डोळ्यात पाणी तरळण्याआधी ती तिथून बाहेर पडली
.
.
.
त्यानं अल्बम बंद करुन छातीशी धरला, अन..
बसल्याजागी शांतपणे मिटले डोळे...
पुन्हा एकदा आठवणींचा अल्बम चाळायला..



कुणाल प्रकाश रुद्राके


To be continued...

दोघं - भाग १५

  तो मुंबई विमानतळावर पोहोचला . इमिग्रेशन चेक वगैरे सोपस्कार पार पडले होते आणि पुण्याला जाण्यासाठी पुढची फ्लाईट पाच तासानंतर...