"अर्थहीन"
असाच असायचा तो शांत
हंम्म्म... शांत
आत घोंघावणारं वादळ
दाबून धरायचा तो
धुमसायचं ते डोळ्यामधे
उतरायचं डायरीच्या पानांवर
तुटक तुटक
बेसंबंध अन अर्थहीन
शब्दांची गर्दी पानांवर
कुठे खोडल्याच्या खुणा
तर कुठे फक्त लिहल्याचे अवशेष
विसंगत विखुरलेपण
एकेका अक्षरात
उसवत चाललेली डायरीची विण
जीर्ण झालेल्या पानांवर
फुटणारी शाई अन
बरबटलेल्या भावना
अस्ताव्यस्त विस्कटलेल्या ओळी
"अर्थ" शोधायचा प्रयत्न केला कोणी??
तोही कधी नसायचा भानावर
शब्द उतरायचे असेच पानांवर
त्यालाही जमलंच नाही
अर्थपूर्ण कधी "काही"
खुश नाखुश आनंदी दुःखी
प्रेमाची विरहाची कशाची नक्की
त्याची कविता कि शब्दांचं जाळं
पसरत रहायचं असंच अकारण
पोरकट, सामान्य, अगदीच साधारण
उतरायचं डायरीच्या पानांवर
अन अगदीच झालं अनावर तर..
डोळ्यातून गालांवर
कुणाल प्रकाश रुद्राके
