
"शापित चंद्र"
ज्याची भीती होती तेच घडलं आहे.
ज्याची भीती होती तेच घडलं आहे.
कितीही नाकारलं सत्य, तरी आता सारं संपलं आहे.
ऊद्याचा सूर्य तुला माझ्यापासून दूर घेऊन जाईल.
धगधगणाऱ्या सूर्याच्या आगीत माझ्या लखलखणाऱ्या चांदण्याची राख राख होऊन जाईल.
मध्यान्हीपर्यंत क्षणाक्षणाला विरहाची धग अजूनंच वाढू लागेल.
मग चांदणीच्या भेटीसाठी चंद्र तो, दैवाकडे जणू दयेची भिकंच मागू लागेल.
रात्रीच्या काळोखाबरोबर लखलखणाऱ्या चांदण्या आभाळांत येतीलही परत.पण....
पण तो चंद्र तिथे नसेल.
रात्रीच्या काळोखाबरोबर लखलखणाऱ्या चांदण्या आभाळांत येतीलही परत.
पण, उद्याच्या सूर्यामुळे त्या चंद्राला लागलेलं ग्रहण कधी सुटेल का आता खरंच? कधी सुटेल का आता खरंच?
तुझांच ........
शापित चंद्र
कुणाल
तुझांच ........
शापित चंद्र
कुणाल
No comments:
Post a Comment