तरीही "तुझाच"

तुझ्या त्या घट्ट पकडीतून
नव्हतंच सुटायचं मला.. पण...
वळलेल्या मुठीतून रेती सुटावी कण्‌कण
तसाच निसटत राहीलो... माझ्याही नकळत
अन सुरु झाली ससेहोलपालट मग
भरती अन ओहोटीच्या चक्रात
दिसायचीस तू ईथे एकटी
किनाऱ्यावर.. समुद्राशी गुजगोष्टी करताना
अन मी मात्र ओढला जायचो
खोल खोल खोल... असहाय्य...
कधी धडकलो तुझ्या पायापर्यंत
थांबलो क्षणभर तिथे.. पण...
पुढच्याच लाटेसोबत प्रवास परतीचा
गोंधळून टाकणारं सगळं..
असंच घडत राहीलंय आजवर
आता मात्र विचार करायचंच सोडून दिलंय मी
झोकून दिलंय स्वतःला त्या किनाऱ्यावर
कळून चुकलंय आता
आयुष्य असंच जाणार
किनाऱ्यावरच्या वादळात..
..
...
मी उसवंत नव्हतो वीण
एक प्रयत्न मात्र केला केविलवाणा
समुद्र अन तुझ्यातली दरी सांधण्याचा... अपयशी!!!

-- ना तुझा ना त्याचा

तरीही "तुझाच"

वादळातही अन वादळानंतरही

कुणाल