पत्र बित्र - कुणाल

 

मला हे पत्र बित्र जमत नाही कधीच, तुला सुद्धा चांगलंच माहितीये हे. पण समहाऊ बोलण्यापेक्षा आज मी यातंच कंफर्टेबल आहे. कसंय ना तुझं, माझ्या चूका दिसतात तुला, नाही मान्य आहे मला चुकत असेन मी, नाही चुकतोच पण प्रत्येक गोष्टीला एक वेळ असते बोलण्याची एक पद्धत असते. आपलं माणूस दुखावलं जाऊ नये म्हणून जीवाचा आटापिटा करावा लागतो. मी मनात ठेवत नाही कधीच, जमतंच नाही असं काही. 

पण माझे ही प्रॉब्लेम्स आहेत. आता तू म्हणणार शेअर केल्याशिवाय कळणार कसं? पण समजून घ्यायची तयारी असेल ना तर सगळं व्यवस्थित कळतं, किमान आपण ज्यांना ओळखतो त्यांच्या मनातलं तरी. किती चांगलंय नाही, तू ती डायरी तरी लिहितेस, कुठेतरी बाहेर पडतं. ईथे सगळंच कठीण आहे न लिहायला जमतं ना बोलायला कोणी. अन कोण असलंच तर आम्हाला एक्स्प्रेसंही करता येत नाही. डोक्यातले विचार वाढत वाढत डोळ्यात जमतातंच रोज रात्री. 

तुझ्या रुममधल्या वस्तू तुला चिडवतात समोर बसून अन मला डिवचतात ईथेही. मला सगळ्या आघाड्या सांभाळाव्या लागतात गं. आई दादा तू अन च्यायला हि मार्केटींगची नोकरी. कस्टमर सोबत बोलताना उगाचंच हसून आव आणायचा. रात्रभर रडून जळजळणारे डोळे अन जागरणानी सुकलेलं तोंड लपवायला दहा वेळा धुवायचं. आपण आपली समजूत काढली तरी तो बेसिनवरचा आरसा च्यायला कधीच खोट बोलत नाही. 

मी मात्र सगळ्यांशीच बोलत राहतो खोटं अगदी स्वतःशीही. काय करु सांग? ईतके दिवस गेले, काहीतरी कारणं आहेत गं माझ्या अशा वागण्यामागे. अजून थोडा वेळ मागायचा तुझ्याकडे असंच ठरवून आलो होतो पण परवाच्या तुझ्या बोलण्यानंतर मी सगळं तुझ्यावर सोपवलंय. आता कारणं कोणती हे विचारु नकोस, प्रत्येकंच गोष्ट बोलायची नसते. समजूनंही घ्यायला हवं.

मी काय बोलतोय मलाच कळत नाहीये. हे पत्र तुला पोस्ट करावं की नाही या द्विधा मनस्थितीमधे ईथवर आलोय.

पोस्ट केलंच तर... तर समजेल का तुला माझी अवस्था की परत..

एक लक्षात ठेव मी आज रुमवर येणार नाही असं सांगायला का होईना तुला मैत्रिण आहे. माझी मित्र मैत्रिण गर्लफ्रेंड सगळं तूच.. तूच पाठ फिरवलीस तर...!!