मी चाललो होतो आनंदाच्या गावी
आनंद मजला शोधत आला
मी मागितला स्पर्श क्षितीजाचा
अन तू सारा आसमंत दिला.
मी पाहिलं ऊगवत्या सूर्याकडे
काळजात त्याचा कवडसा आला
तिन्ही सांजेला शोधते नजर त्याला
तेव्हाच तो चांद खिडकितून डोकावत आला.
मी पाहिला बहर पारीजातकाचा
श्वासात माझ्या तो भरुन आला
अत्तराच्या कुपीची लाही लाही
म्हणे वाऱ्यास हा सुगंध कुठून आला
मी जपलं ज्याला जीवापाड
त्या काळजानंच आज घात केला
दोन डोळ्यात हि धार आली कशी गं
नजरेची कट्यार अन खोलवर हा घाव गेला.
बघू नकोस वळून परत अशी
उरला सुरलाही बघ तोल गेला
स्पर्श कटाक्षाचं मांडताना गणित
हातचा राखायचाच राहून गेला.
भुवयांच्या मधली चंद्रकोरीची बर्फी
अन तिट लावली म्हणे नभाला
मिठीत माझ्या चांदण्याची बरसात
तिथेही साखर पेरणी हवी कशाला.
के पी आर

No comments:
Post a Comment