Tuesday, November 11, 2014

क्षणात सारे बदलले


एकल्या त्या रातीला श्वास तुझा जाणवतो
रित्या रित्या कुशीलाही स्पर्श असा खुणावतो
उरात अडकल्या श्वासांची माळ आता तुटली
दूर थकल्या चंद्रकोरीनं पापणीही मिटली
क्षितीजावरचं चांदणं रात सारी भरकटले
एकाच त्या क्षणात बघ सारे बदलले

पोरका घरादाराचा कानाकोपरा
साद घालतो तुला काळजाचा आवाज कापरा
वेगळी तुझी वाट वेगळाच प्रवास आता
मिट्ट काळोखाला मिठी उजेडाला भीता भीता
आठवणींच्या आभाळात मेघ आसवांचे दाटले
एकाच त्या क्षणात बघ सारे बदलले

अर्ध्यावरती सोडलास हात
मोडला असा डाव..
अनोळखी मलाच आता माझा गाव
सारं सारं मागे ठेऊन तू दिशा बदलली
ध्यानी मनी नसताना उषा अशी काळवंडली...
दिव्याचे वातीशी नाते कसे गं तुटले
एकाच त्या क्षणात बघ सारे बदलले

घट्ट पकडायची धडपड केविलवाणी
विरणारे श्वास अन रंग बदलले रंगांनी
उमजेना मनास आता हे नियतीचे खेळ कुठले
एकाच त्या क्षणात बघ सारे बदलले.. सारे कसे बदलले.

कुणाल
(वाट पाहते तुझी... दारातला हट्टी सडा अन रांगोळी
कसं समजावू त्यांना, आता वाट तुझी वेगळी... एकली)

Dedicated to my Aatya.

No comments:

दोघं - भाग १५

  तो मुंबई विमानतळावर पोहोचला . इमिग्रेशन चेक वगैरे सोपस्कार पार पडले होते आणि पुण्याला जाण्यासाठी पुढची फ्लाईट पाच तासानंतर...