भूक

दिवसभराचं काम, शीण
त्यानंतरचा प्रवास..
आंबून गेलेलं अंग
त्यात ट्रॅफिक..
कारच्या काचेवर टकटक..
१०-१२ वर्षाची पोर
सरावानं तोंड बारीक करत..
काही नाहीये म्हणून हातवारे करणारा मी
चिकाटीनं गाडी पुढे जाईल तशी
पुढे पुढे येणारी ती
बाहेर न बघता..
हातात येईल ती चिल्लर
काच खाली करुन.. हात बाहेर काढला मी
ऐका तर दादा.. पैसे नको
खूप भूक लागलीये..
तिच्या आवाजानं आंतर्बाह्य हललेला मी
तेवढ्यात सिग्नल सुटला
गर्दीच्या दबावाखाली.. माझी गाडी पुढे
.
.
.
येता जाता अजूनंही..
शोधतो तिला त्या चौकात
माझ्या समाधानासाठी..
तिला पोटभर खायला घालावं "एकदा" म्हणून
पण ती परत कधीच दिसली नाही..

माझ्या भरलेल्या ताटांत मात्र
रोज दिसते..
तिच्या डोळ्यातली भूक..

के पी आर