तू ज्याला ठेचकाळलास
त्याच दगडावर बसतं ना अजून कोणीतरी
"हात रे" म्हणत फसवायचे लाहानपणी
कुठे बदललंय काही आतातरी?
वाच्यता नको त्यागाची
सोड, सोडलंस ना काहीतरी त्यांच्यासाठी
नको ठेऊस अपेक्षा मनी
अन नकोच बघ ओठी
लाथाडलं तुला ज्यानी
नतमस्तक होतील त्याच्याचपाशी
मस्तक त्यांचं निर्णय त्यांचा
उगी भांडू नको भावनांशी
दगडाला तो जीव का लावा
मग कसली माया आपुलकी
संपला अध्याय केव्हाच मित्रा
घे धडा, आता जरा बदल की
काढून टाकलं ना आयुष्यातून
तांदळातल्या खड्यापरी
नकोच ठेऊ मनातही, नकोत शक्यता
जरी तरी...
के पी आर
(किती जरी जपली
असली जरी आपली
काढायची नाहीच
भूतकाळावरची खपली)

No comments:
Post a Comment