Tuesday, November 11, 2014

माणूस होऊ शकलो नाही


होश आम्हाला नव्हता कधीच
दोष स्वतःचा दिसला नाही
बोट दाखवलं चंद्राकडेही
डाग काळजाचा पुसला नाही

तोकडे दिसले कपडे तिचे
मन मोठ केल नाही
चाळवल्या भावना नेहमीच
अंतरातल्या जनावराला अंतरातंच मारलं नाही

दिसेल ते ओरबाडलं आम्ही
संमती कुणाची मागितली नाही
डोळ्यांनीच नागवलं तिला
"आई बहिण लेक" वय कुणाचं बघितलं नाही

पुरुषार्थ गाजवला जबरदस्तीनं
लाज कशाचीच वाटली नाही
चिंध्या चिंध्या केल्या तिच्या
वासना उरातली मिटली नाही

भोगायची वस्तू भोगली फक्त
आवर स्वतःला घातला नाही
पिळल्या मिशा फुगवली छाती
बाईपुढं नमणं जमलंच नाही

आदर मान खातात कशाशी
आजवर कधी शिकलोच नाही
जनावरं बरी आमच्यापरीस
आयुष्यात माणूस होऊ शकलो नाही.


के पी आर
(तू "पुरुष" आहेस असं ऐकून स्वतःची लाज वाटावी अशी वेळ आणू नका रे)

ती फुलतेय फुलासारखी
शिका थोडं जपायलाही
सात जन्म कमी पडतील
"स्त्री" खरी समजायलाही...

No comments:

दोघं - भाग १५

  तो मुंबई विमानतळावर पोहोचला . इमिग्रेशन चेक वगैरे सोपस्कार पार पडले होते आणि पुण्याला जाण्यासाठी पुढची फ्लाईट पाच तासानंतर...