Tuesday, November 11, 2014

त्यांच्या चेहऱ्यावरच्या सुरकुत्या


त्यांच्या चेहऱ्यावरच्या सुरकुत्या
माझ्या तळहातावरच्या रेषांपेक्षा
सुंदर आहेत..

हरेक सुरकुतीत रुजलेत एकेक क्षण

त्या बदलत नाहीत.. डिवचत नाहीत
घाबरवत नाहीत.. भुलवतंही नाहीत
सतावत नाहीत... सलत नाहीत
रडवत नाहीत.. फसवत तर त्याहून नाहीत..

त्या समजून घेतात, सामावून घेतात..
हसू देतात.. समाधानंही देतात
आजच्या रिंकलफ्री नात्याच्या जमान्यातंही
टिकवून ठेवतात "घडी"
वाढतात.. व्यापतात
त्यांच्या चेहऱ्यासोबत माझं आयुष्य..

तळहाताच्या रेषांमधे.. शाश्वत काहीच नाही
म्हणे दडलंय त्यामागं माझं भविष्य
पण... त्यांच्या चेहऱ्यावरच्या सुरकुत्यांमधेच
दिसतं मला... माझा आज, उद्या आणि
माझं सारं आयुष्य..

मऊ लुसलुशीत.. हव्याहव्याशा

हंम्म... खरंच

त्यांच्या चेहऱ्यावरच्या सुरकुत्या
माझ्या तळहातावरच्या रेषांपेक्षा
सुंदर आहेत..

के पी आर

No comments:

दोघं - भाग १५

  तो मुंबई विमानतळावर पोहोचला . इमिग्रेशन चेक वगैरे सोपस्कार पार पडले होते आणि पुण्याला जाण्यासाठी पुढची फ्लाईट पाच तासानंतर...