पेपर श्रेडर

आज काल तिला प्रश्न पडायचा

सगळं संपवलं मग मेसेजेस, मेल्स..

अन या सगळ्या आठवणी का जपायच्या?

रोजंच ठरवायची ती सारे मेसेजेस डिलीट करुन टाकायचे

पण ईनबॉक्स ओपन करताच जुनेच एसेमेस वाचायचे सत्र तासन तास चालायचे

प्रत्येक एसेमेस मधे काहिना काही आठवण दडलेली

आजही एकेक आठवण वाचून ती ओक्साबोक्शी रडलेली

सारा ईनबॉक्सच तिच्या डोळ्यातून झाला रीता

वाटलं डिलीट करण्यासाठी काय उरलं आता?

तरीही...

त्याच्यासाठी सेट केलेली रींगटोन, स्पीड डायल, त्याचे एसेमेस... डिलीट केलं तिनं सग्गळं सगळं

हातात राहीलं आता मोबाईल नावाचं फक्त एक खेळणं

त्याची सारी लेटर्स, ग्रिटिंग कार्ड्स अन मॅरेज रजिस्ट्रेशनचा फॉर्मही...

सगळ्याच वस्तू तिने ऑफिसच्या पेपर श्रेडरमधे टाकल्या

तिच्या डोळ्यासमोर "त्यांच्या" आठवणींच्या चिंध्या चिंध्या होत राहिल्या..

श्रेडरची घरघर चालूच होती... तिकडे एक कटाक्ष टाकून स्वतःशीच म्हणाली ती....

"ईमोशन्सही श्रेडरमधे घालता आल्या असत्या तर किती बरं झालं असतं..."

कुणाल प्रकाश रुद्राके