पाहीलय मी त्याला...

पहायचे मी रोज त्याला

दिसभर आभाळ उजळताना

त्याच्यासाठी असंच रोज रोज पोळताना

आभाळाच्या भाळी तिलक बनून सजताना

आभाळभर पसरुन अंगोपांगी रुजताना

कातरवेळी रंगाची उधळण करताना

थकून भागून परतीची वाट धरताना

आज.. आज पाहिलं मी त्याला

जाता जाता माझ्या पुढ्यात भिजताना

शांत निवांत क्षणी त्या सागराच्या कुशीत निजताना..

तोही असाच दिसभर पोळतो

माझ घर लख्ख करण्यासाठी

माझं कुंकू बनून नटतो

रोज मला सजवण्यासाठी

क्षणोक्षणी असाच झटतो

घरात संस्कार रुजवण्यासाठी

आमच्याच रंगात तो रंगतो

आनंदाची उधळण करण्यासाठी

थकून भागून परतीची वाट धरतो जेव्हा

आमच्या प्रेमात भिजून त्याच्या मायेत भिजवतो तेव्हा

समाधानानं पाठ टेकतो सारं घर सुखानं निजताना

पाहिलय मी त्याला...

माझ्या घराची चौकट उजळताना

हो, पाहिलंय त्याला...

घरासाठी असाच अथक पोळताना..

भगवंताकडे एकंच मागणं...

असाचं सदैव सजत रहा बनून माझ्या सौभाग्याचं लेणं

कुणाल प्रकाश रुद्राके.