माझी कविता हरवलीए.........

माझी कविता हरवलीए.........

माझी कविता हरवलीए.........
नऊ ते पाच पाट्या टाकण्याच्या वेळापत्रकांत.
फक्त पैसांच कमविण्यासाठी जगणाऱ्या या मतलबी जगांत.
शब्दकोशांत ठासून भरलेल्या अवजंड शब्दांच्या गर्दीत.
व्यवसाय, नोकरी-धंद्याच्या गणवेश आणि वर्दित.
दररोज आकडेमोड करुन मांडयला लागणाऱ्या अनिवार्य अशा जमा-ख्रर्चात.
जागोजागी खेटे घालून चपला झिजेपर्यंत कराव्या लागणाऱ्या नोकरीच्या अर्जात.
खरं झाकून ठेवून, खोटंच दाखवणाऱ्या सुंदर मुखवट्यांत.
माझ्यावर रुसून मलांच दुरावलेल्या माझ्या शब्दांच्या दुखवट्यांत.
दिखाव्याखांतर साथ देणाऱ्या शेकडो माणसांच्या कळपांत.
सजीवांची सृष्टि असलेल्या पृथ्वी नावाच्या तथाकथित निर्जीव स्वर्गात.
माझी कविता हरवलीए..... खरंतर माझ्यांत.
कुणी देईल का शोधून, शब्द दुरावल्यापासून माझाच आवाज पोहचंत नाही माझ्यांच अंतकरणात.

कुणाल.