अनपेक्षित नव्हतं तरीही चटका लाऊन गेला... गेल्या तीन दिवसांपासूनंच शंकेची पाल चुकचुकत होती मनात पण तरीही एक वेडी आशा होती. माहीती होतं साहेब लढवय्ये आहेत, अशक्य गोष्टीही शक्य करुन दाखवतात अन आमच्या प्रेमापोटी काहीही करायला तयार होतात. मृत्यूच्या दाढेतूनही तुम्ही परत फिराल अशी खात्री होती, तुमच्याशिवाय महाराष्ट्र अन मराठी मातीचा विचारंच केला नाही. दसरा मेळाव्याला तुमची शाररीक व्यथा पाहून कसंतरीच झालं पोटात. आयुष्यभर डरकाळी फोडणाऱ्या वाघानी हात जोडून विनंती केलेली पाहून भरुन आलं खरंतर. तुमच्या फटकाऱ्यांची सवय होती आम्हाला अन म्हणूनंच दसरा मेळाव्याच्यावेळी तुम्हाला लागणारी धाप काळजाचा ठोका चुकवून गेली आमच्या. क्षणभर वाटलं साहेबांचं आता काही खरं नाही अन दुसऱ्याचं क्षणाला राग आला स्वतःचा असला भलताच विचार केला म्हणून. आयुष्यभर आव्हानं निधड्या छातीनं पेलणारा आमचा वाघ जाता जाता ही मृत्यूला भिडला, पाठ टेकली पण पाठ फिरवली नाही. काल-परवापर्यंत गूगल ईमेजेसमध्ये सर्च केल्यावर वाघाला लाजवेल असा करारी मुद्रेचा आमचा वाघ स्क्रीनवर अवतरायचा पण आज सर्च केल्यावर व्यंगचित्रांपासून सुरुवात करणाऱ्या वाघाच्या एग्झिटची व्यंगचित्र पाहून काळजात चर्र्र्र होतंय. विकीपेडीया, गूगल, फेसबूक सगळीकडे बाळासाहेब असे होते, तसे होते वाचताना नजर धुसर होतेय... कसं सांगू "होते" अन "आहेत" यातला फरक एवढी मोठ्ठी अन न भरणारी पोकळी निर्माण करतोय. तुमच्यावर मनापासून प्रेम करणारे होते, आहेत तसेच तुमच्यावर टिका करणारेही होतेच. पण बाळासाहेबांबद्दल तटस्थ कोणीच नव्हतं.. फरक तर पडायचाच... फरक तर पडतोयंच... फरक तर पडणारंच.. आज तुमचे टिकाकारही म्हणतायेत, टिका करावी तर साहेबांवर अन टिका करावी तर साहेबांनीच. राजकारणात राहूनंही राजकारणी नाही झालात कधी, नाटकीपणा तर कधीच जमला नाही. आमचा आवाज तुम्हीच होता, आमच्या मनातलं आम्हाला कळण्याआधी तुमच्या भाषणातून तुमच्या व्यंगचित्रातून ऐकू येयचं अन दिसायचं आम्हाला. जेव्हा आमचा जन्मही नव्हता झाला तेव्हा तुम्ही सेनेची स्थापना केलीत, सेनेसाठी खस्ता खाल्ल्या, मराठी माणसाला अस्मिता अन आवाज दिलात. तो काळ पाहीला नसूनही आमच्या पिढीवर तुम्ही गारुड केलंत, आमच्या नंतरच्या पिढ्यांनाही तुमच्याबद्दल आतोनात आदर अन आकर्षण आहे. १५-१६ वर्षाच्या मुलांनाही साहेब तुमच्याबद्दल आत्मीयता आहे. काय म्हणावं या प्रेमाला, आपुलकीला?? आमचा आधारवड, आमचा आवाज आमचा वाघ अन आमचा भगवा रंग मिसळला आज अनंतात...
कुठल्या राजकारण्यासाठी आजवर डोळ्यात पाणी नाही आलं.. तुम्ही काय कमवलं ते आमच्या डोळ्यात तरळणाऱ्या पाण्यानीच दाखवून दिलं आज...
फरक तर पडतो साहेब... फरक तर पडणारंच पण तुम्ही "होता" असं नाही म्हणणार कधी... तुम्ही आहात, आहात थेट ईथे या काळजात
वादळ शमलं म्हणणंच चूकीचं आहे... हे वादळ शमणारं नाही.. दिशा बदलली एवढाचं काय तो फरक... आता कूच स्वर्गाकडे, भगवा धडकतोय भगवा फडकतोय सावध व्हा देवराया भगवा वाघ आलाय... कोण म्हणतं स्वर्गात फक्त देवदूत असतात? वाघाचं, हिंदूहृद्यसम्राटाचं सिंहासन आता तिथे... अढळ!
आज सूर्य मावळताना जरा जास्तच झाला भगवा
वाघाला असा नेताना आसमंतही जरा हळवा
निधड्या छातीनं घेतला निरोप मराठी मनाचा
"वाघ" म्हणवून घेण्याचा साहेबांशिवाय अधिकार नाही कुणाचा
एक पर्व जिवंत राहील काळजात सदैव
कुणाल प्रकाश रुद्राके.
