टू डू लिस्ट

 

रोजच्या टू डू लिस्ट सोबत फरफटत

दिवस तोल गेल्यासारखा संपतो क्षणात

अन रात्रीला खो देऊन, येतो परत फिरुन पापणी लवेस्तोवर

आपण स्तब्ध एका जागी, अविचल

मन उधळतं चौखूर, भरारुन शिवून येतं आभाळाला

अन थकून छातीच्या पिंजऱ्यात धडधडंत राहतं एका लयीत

रुटीनच्या गिरणीत भरडत राहतात दिवसा मागून दिवस

यातून बाहेर पडायचंय म्हणत

जात्याच्या दोन्ही तळ्यांना छन्नी हतोड्यानं टाकी लावतो आपण मन लावून

सभोवताली बघतो तेव्हा दिसते गर्दी

गर्दीतला प्रत्येक चेहरा आपलाच असतो

तरीही एकाही चेहेऱ्याला आयडेंटीटी नसते स्वतःची

आपलीच ओळख पटत नाही आपल्याला

आरश्यानं फसवल्यासारखं आपल्याच धडावर अनोळखी चेहरे दिसू लागतात

एका पाठोपाठ चेहरे तपासताना आपण कोण हेच आठवेनासं होतं

वर्तमानाच्या या केऑसमधून वाट काढत मागे चालावं वाटतं फार

पण चकवा लागल्यासारखे आपण येत राहतो फिरुन फिरुन तिथेच

मागे नेणारी वाट हरवलीये हे कळेपर्यंत

काल आणि आजच्या तळी मधोमध भरडतंच राहतात दिवस निरंतर

मागे निसटलेल्या कोऱ्या पानांवरची अस्सल कविता

मन भरुन वाचावी वाटते

पण गर्दी रेटत राहते नेटानं पुढं

रुटीनचा दगड पायाला बांधून

ढकलते दिवसाच्या गडद विहिरीत

टू डू लिस्टचा गाळ उपसत गाठता येत नाही तळ

मग फरफट… दिवस संपवण्यासाठी

आणि रात्र उशाला घेण्यासाठी परत… परत परत

 

केपी आर