खरं सांगतो मित्रांनो पाऊस मला आवडतो.....

खरं सांगतो मित्रांनो पाऊस मला आवडतो.....

खरंच किती निरागस होतो तेव्हा.

पावसाळी डबक्यांत चिखल आणि पाणी उडवत मित्रांसोबत उड्या मारायचो जेव्हा.

रद्दीची पानं फाडून होड्या पाण्यात सोडण्याचा तास न तास चालत असे खॆळ.

आज मात्रं वळवाच्या पावसांतही भिजण्यासाठी नाही माझ्याकडे वेळ.

तो पाऊस बघून आता मी नाचत बागडत नाही.

म्हणून आजकाल मला हा पाऊसंच आवडत नाही.

पूर्वी कसं होतं सारं छान छान.

पावसांत हिंडायला होतं आम्हाला मोकळं रान.

जागोजागी पाणी साचून शाळेला सुट्टी पडत होती.

आता मात्रं भिजतंच ऑफिस गाठावं लागतं.

पावसामुळे सुट्टी मिळण्यासारखं आता काहीच घडत नाही.

म्हणून आजकाल मला हा पाऊसंच आवडत नाही

कॉलेजला असताना पावसांत भिजतंच बाईकवर हिंडायचो.

तर कधी बाहेर पाऊस आहे म्हणून हॉस्टेलच्या रुमवर पत्त्यांचा डाव मांडायचो.

बरसणारा पाऊस नि हिरव्या निसर्गाच्या साक्षीनं सिंहगड गाठायचो.

त्या सुखद गारव्यातंच कांदाभजी नि झुणका भाकरी चेपायचो.

आता मात्रं याच पावसाच्या भीतीनं आम्ही सुट्टीच्या दिवशीही बाहेर पडत नाही.

म्हणून आजकाल मला हा पाऊसंच आवडत नाही.

पावसामुळे ऊशीरा येते ती, त्याच्याचं भीतीनं लवकर जाते.

या पावसाचं मला काही कळत नाही.

ती जाताना मात्रं तो पडत नाही

म्हणून आजकाल मला हा पाऊसंच आवडत नाही.

पावसाच्या गारव्यानं पूर्वी मन कसं प्रसन्न होत होतं.

आज मात्रं २६ जुलैच्या आठवणीनं सुन्न होत जातं.

पूर्वी म्हणायचो मी, पावसाळ्यांत हा निसर्ग मला साद घालतो.

आज मात्रं मुंबईसह महाराष्ट्र पाण्यात बुडाला हि चूक राजकारण्यांची कि महानगरपालिकांची, यावर आम्ही वाद घालतो.

त्या हिरव्यागार निसर्गाकडे लक्ष द्यायला आम्हाला सवड नाही.

माझांच सारा राग काढतो मी त्या पावसावर..... म्हणून आजकाल मला हा पाऊसंच आवडत नाही.

पूर्वी कसा रीमझिम बरसायचा तो.

आता मात्रं अनिर्बंधपणे फैरी झाडतो.

मी नाही, पण मन कधी कधी नाचतं त्याच्या जुन्या रीमझिम तालावर.

परत हे सारं आठवून आसवं ओघळतांत मग गालावर.

पण.... माझा बालमित्रच तो, आसवं कुणालाच दिसू नये म्हणून त्याच्यातंच मिसळून घेण्यासाठी नेमका तेव्हांच तो पडतो.

माझ्यासोबत तोही असा आपसूकच रडतो.

म्हणून खरं सांगतो मित्रांनो...... मला तो पाऊस मनापासून आवडतो.

मला तो पाऊस मनापासून आवडतो.

कुणाल