
"एवढंच मागतोय तुला"
तुझ्या नभांगणातले तारे नको सारे,
पण माझ्या वाटचं मूठभर चांदणं मागतोय तुला.
तू माझी होणं कठीण आहे,
पण माझ्या स्वप्नात सदैव तुझं नांदणं मागतोय तुला.
साऱ्या आयुष्याची साथ नाही,
तुझ्या सहवासाचे चार क्षण मागतोय तुला.
तुझ्याविना जगण्यासाठी त्या चार क्षणांची आठवण मागतोय तुला.
"सदाफूली" नको पण तुझ्याच वहीत दबूनही
पण माझ्या वाटचं मूठभर चांदणं मागतोय तुला.
तू माझी होणं कठीण आहे,
पण माझ्या स्वप्नात सदैव तुझं नांदणं मागतोय तुला.
साऱ्या आयुष्याची साथ नाही,
तुझ्या सहवासाचे चार क्षण मागतोय तुला.
तुझ्याविना जगण्यासाठी त्या चार क्षणांची आठवण मागतोय तुला.
"सदाफूली" नको पण तुझ्याच वहीत दबूनही
तुझ्या श्वासात सुगंध भरणारं माझं कोमेजलेलं फूल मागतोय तुला.
माझ्या बाळा म्हणतेस ना मला नेहमी,
माझ्या बाळा म्हणतेस ना मला नेहमी,
पण माझ्यातलंच हरवलेलं निरागस मूल मागतोय तुला.
आठवणींच्या सागराच्या हिंदोळ्यावर तरंगणारी सहवासाची नाव नको
तुझ्याच डोळ्यात पाहिलेला नि दोघांच्या मनांत वसवलेला स्वप्नांचा गाव मागतोय तुला.
ऊगवतीचा सूर्य नाही, पण सांजेचा दिवा मालवून एकाकीपणांत तुझ्या स्वप्नांत रमवणारी निशा मागतोय तुला.
परत तुझी साथ नाही पण, तू हात सोडल्यापासून माझी जगण्याची हरवलेली दिशा मागतोय तुला.
तुझ्या काळजावरचा हक्क तर गमावला पण.....
तुझ्या नजरेच्या एकाचं कटाक्षानं चुकलेला, माझ्या काळजाचा ठोका मागतोय तुला
प्रितीचा वृक्ष उन्मळून पडण्याआधी, त्याला बांधून उंच अंबरी गेलेला स्वप्नांचा झोका मागतोय तुला.
तुझ्या काळजाचा कोपरा नको, पण त्याच कोपऱ्यांत अडकलेला माझांच शेवटचा श्वास मागतोय तुला.
तुला जाताना रोखणार नाही, पण तुझ्यासोबत निघून चाललेला माझा जगण्याचा ध्यास मागतोय तुला....
माझाच जगण्याचा ध्यास मागतोय तुला....
आठवणींच्या सागराच्या हिंदोळ्यावर तरंगणारी सहवासाची नाव नको
तुझ्याच डोळ्यात पाहिलेला नि दोघांच्या मनांत वसवलेला स्वप्नांचा गाव मागतोय तुला.
ऊगवतीचा सूर्य नाही, पण सांजेचा दिवा मालवून एकाकीपणांत तुझ्या स्वप्नांत रमवणारी निशा मागतोय तुला.
परत तुझी साथ नाही पण, तू हात सोडल्यापासून माझी जगण्याची हरवलेली दिशा मागतोय तुला.
तुझ्या काळजावरचा हक्क तर गमावला पण.....
तुझ्या नजरेच्या एकाचं कटाक्षानं चुकलेला, माझ्या काळजाचा ठोका मागतोय तुला
प्रितीचा वृक्ष उन्मळून पडण्याआधी, त्याला बांधून उंच अंबरी गेलेला स्वप्नांचा झोका मागतोय तुला.
तुझ्या काळजाचा कोपरा नको, पण त्याच कोपऱ्यांत अडकलेला माझांच शेवटचा श्वास मागतोय तुला.
तुला जाताना रोखणार नाही, पण तुझ्यासोबत निघून चाललेला माझा जगण्याचा ध्यास मागतोय तुला....
माझाच जगण्याचा ध्यास मागतोय तुला....
कुणाल
2 comments:
tuzi kavita khupach touching ahe........so emotional n realistic......
my favourite one.. :)i had shown it to mom too..
Post a Comment