Saturday, March 29, 2008

एकदा मला बदलून बघायचंय स्वतःला

एकदा मला बदलून बघायचंय स्वतःला

एकदा मला बदलून बघायचंय स्वतःला
आहो एकदा मला बदलून बघायचंय स्वतःला
कुणाचीतरी गर्लफ्रेंड बनून बघायचंय स्वतःला....
येता जाता आता तो माझे नखरे सहन करेल.
मी सॊडायचा म्हटलं तरी माझा हात हाती त्याच्या धरेल.
आठवण त्याची येईल तेव्हा त्याला मिस कॉल देईन
मिसकॉल देण्यासाठीही त्याच्याच सिमवर ऍडऑन सिमकार्ड घेईन.
छोट्या मोठ्या गोष्टींवर आता मीही बसेन रुसुन.
पिक्चरची दोन तिकिटं त्याच्या हातात बघून, देईन प्रतिसाद हळूच गालात हसून.
पिझ्झा काय बर्गर काय पंजाबी काय नि चायनिज काय.... भरपूर हॉटेलिंग करेन.
सूपपासून फिंगरबाऊल पर्यंत मला हवं तसं, फक्त बिल मात्र त्याच्या हवाली करेन.
वीकेण्ड्सला तर काय शॉपिंगची चंगळ..... शॉप टिल ड्रॉप.
क्रेडिट कार्ड आहे कशासाठी त्याचं, जिथे जाईन तिथे स्वॅप करेन नॉन स्टॉप.
फार नाही पण महिन्यात दोनचारदा लॉंगड्राईव्हचं प्लानिंग असेल.
क्रेडिट लिमिट संपलं तरी त्याच्याकडे कॅश अन पेट्रोकार्डही असेल.
हि सगळी बिलं चुकती करता करता त्याच्या डोक्यावरचे केस जातील
माझ्या घरी मात्र माझ्यासाठी रोज नवी-नवी अन त्याच्यापेक्षा सुंदर सुंदर स्थळं येतील.
मला मागणी घालायच्या गडबडीत हेअर विव्हिंगच्या भरमसाठ खर्चाचं ओझही तो डोक्यावर घेईल.
अन या सगळ्या धांदलीत माझं लग्न मात्र कुण्या एका सुंदर "एन. आर. आय" शी पक्क होईल.
एवढं सगळं भयाण स्वप्न पाहून मी आता जागा होईन.
गणपती बाप्पाच्या पायावर डोकं ठेवून, गर्लफ्रेण्ड वगैरे नाही बनायचं मला अशी शप्पथ घेईन....
गंमत नाही नि स्वप्नातही नाही, कशासाठीच बदलून बघणार नाही स्वतःला.
माझी गर्लफ्रेण्ड नाहीये खर्चिक, लग्न करेन तिच्याशीच, सरतेशेवटी आम्ही दोघेच आहोत ना एकामेकाला......

कुणाल

2 comments:

दोघं - भाग १५

  तो मुंबई विमानतळावर पोहोचला . इमिग्रेशन चेक वगैरे सोपस्कार पार पडले होते आणि पुण्याला जाण्यासाठी पुढची फ्लाईट पाच तासानंतर...